Ο κοιμητηριακός ναός  Αγίου Αθανασίου


   "...νιώθεις σαν να είσαι σε ένα μικρό μοναστήρι... πως βρίσκεσαι σε μια άλλη κοινωνία ανθρώπων..." (*)


Πράγματι, σήμερα -μετά τις εργασίες ανακατασκευής αλλά και ανέγερσης νέων τμημάτων- είναι ένα  πανέμορφο εκκλησιαστικό κτιριακό σύνολο.
Εδώ ο επισκέπτης θα ανάψει το κερί του στο μικρό ναΐδριο, θα προσευχηθεί στον κυρίως ναό, θα πλύνει και θα σκουπίσει τα χέρια στο καθαρό wc, θα ξαποστάσει στο μεγάλο χαγιάτι και επισκεπτόμενος το οστεοφυλάκιο θα θυμηθεί μικρές και μεγάλες ιστορίες με πρωταγωνιστές τα πρόσωπα που αποδήμησαν... Τεράστιος, καθαρός και περιφραγμένος ο χώρος των κοιμητηρίων και έξω από αυτόν τα αμπέλια. Αμπέλια τότε με τραγούδια και θκέλια, αμπέλια σήμερα βουβά...   
Με αυτό το κόσμημα οι συντοπίτες μου τιμούν τη μνήμη των προγόνων μας και αναγνωρίζεται το μεγαλείο ψυχής των συγχωριανών μου, που εργάστηκαν και  στήριξαν οικονομικά νέες κατασκευές και ανακαίνιση.

(*) Κρατώ στα χέρια μου ένα μικρό βιβλίο με τίτλο "Ο Κοιμητηριακός Ναός Αγίου Αθανασίου Διάβας", του Παπα-Φώτη Βουρλά (Καλαμπάκα 2003, εκδόσεις "γένεσις").  Ο Παπα-Φώτης -αγαπητός εφημέριος στο χωριό μας για πολλά χρόνια- μας προσφέρει ένα λιτό και πλούσιο σε πληροφορίες κείμενο... Παπα-Φώτη έχεις τον σεβασμό μας,  σε ευχαριστούμε.